| Zoology Science...'s profileAstroBossPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
April 13 Metamorphosis เฮ้อ......ที่ไม่ได้เข้ามาตั้งนานเนี่ยะ ก็เพราะว่าขาดแรงบันดาลใจในการระบายน่ะ
ประมาณว่า ไม่รู้จะเขียนอะไรดี ยังไม่ตกผลึกเลยซักอย่าง
แต่ตอนนี้..........
บางเรื่องก็ยังเหมือนเดิมนะ รอเวลาที่มันจะเปิดออกมาเอง เราก็ยังทำอะไรกับมันไม่ได้เหมือนเดิม
คงต้องเป็นเรื่องของโชคชะตา ซึ่งก็หวังว่า...จะกรุณาเราบ้าง...ไม่มากก็น้อย
แต่ก็มีบางอย่าง...ที่บางที เราก็เริ่มเข้าใจแล้วล่ะ ว่าเราควรจะทำอย่างไรกับมัน
...แต่ละสิ่ง แต่ละอย่าง มันมีลักษณะของมัน มีธรรมชาติของมัน
การผืนธรรมชาติ...มันต้องใช้แรง เราก็เลยรู้สึกว่ามันเหนื่อยกาย และไม่สบายใจ
แต่ถ้าหากเราปล่อยให้มันไหลไปในวิถีของมัน ให้มันไปตามธรรมชาติ
บางที อาจจะสบายและได้ผลมากกว่าก็ได้ จริงป่ะ
 ... อนาคต เหมือนกับทางที่มีแสงจ้าสาดส่องเข้ามา สว่างจ้าแทบมองไม่เห็น แต่เราก็ต้องฝ่าไปให้ได้ เพราะยังไงเราก็หยุดอยู่กับที่ การเดินตามกฎของเวลา มันเป็นมติของจักรวาลอยู่แล้ว ไปฝืนก็คงยาก(เกินไป)
เอาเป็นว่า...ทำให้เต็มที่ แล้วมันก็คงดีเองแหละ เนอะ..............
เอาล่ะ!! ใกล้ถึงเวลาแล้ว เวลาของการพัฒนาการ ซึ่งจะต้องเกิดขึ้น...เสียที
March 01 Panic Beginning(again)ผ่านพ้นการสอบ..... ช่วงเวลาที่ปีนี้เรารู้สึกว่า.....มันช่างยาวนาน จริงๆ
รู้สึกว่าอ่านหนังสือนาน สอบก็นาน
และ...ความรู้สึกแบบนั้น........
เหมือนอย่างกับว่า.........เมื่อไหร่มันจะผ่านไปซักที
และถึงแม้ว่าตอนนี้ จะสอบเสร็จแล้ว แต่ทำไมเรายังรู้สึกว่า มันยังไม่หมดไปอีกซักทีนะ
--มันเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นล่ะสิ--
ใจน่ะ....เฮ้อ อะไรกันอีกล่ะเนี่ยะเรา เป็นอะไรไปอีกแล้ว
มันก็แค่.............................................................>>>
ทำไมถึงทรมานอย่างนี้นะ
ก็รู้นะ ว่าทำไงถึงจะหายน่ะ
แต่ไม่กล้าหรอก รู้สึกว่ามันเสี่ยงจริงๆ.................เสี่ยง เกินกว่าที่จะรับไหว
ทำไมต้องกลัวขนาดนั้นน่ะเหรอ
ก็เพราะถ้า "ไม่" ล่ะก็........
เราก็ไม่รู้เหมือนกัน................ว่าจะทำไงต่อไป เฮ้อ........
ยิ่งตอนนี้ ช่วงเวลานี้ ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย(ในความคิดของคนๆเดียวเนี่ยะแหละ)
เอาล่ะ....จะให้ทนอีกนานแค่ไหนนะเรา
ก็เอาสิ!!! มาเลย เรามันจนมุมแล้วหนิ ไม่ช้าไม่นานก็คงต้องถึงเวลานั้น
เพราะไม่รู้ว่าจะทนได้อีกนานแค่ไหนหรอกนะ........
ก็แค่นั้น...แหละช่วงนี้
-จบ เท่านี้-
February 15 Middle of Finale....จากจุดเริ่มต้น...สู่การเดินทางที่(อาจจะ)ยาวนาน
เฮ่อ......................
ในที่สุดกะจะสิ้นสุดปีการศึกษา 2/2548 ....ครึ่งทาง(อย่างเป็นทางการ) ของชีวิต
ปริญญาบัณฑิต มช. แล้ว......
น่าใจหายเหมือนกันนะ รู้สึกเหมือนกับว่าเพิ่งรายงานตัวไปเมื่อไม่นานนี่เอง ไม่ทันไรก็จะเดี๋ยว
ก็จะ ปี3 ซะแล้ว (-__-')
เห็นคนรุ่นต่างๆ มีสถานะที่เปลี่ยนแปลงไป
.....คนรุ่นก่อน (ทยอยๆ)จบการศึกษากันไป ทิ้งไว้เพียงเรื่องเล่าและความทรงจำของชีวิตใน
มหาวิทยาลัย
.....คนรุ่นน้อง (ทยอยๆ)เติบโตขึ้น ประสบการณ์สอนให้พวกเขารู้จักสังคมใหม่ที่กว้างขึ้นแห่งนี้
เข้าใจชีวิตที่อยู่ในมือตัวเองมากขึ้น และรู้ว่าจะต้องทำอะไรต่อไปในอนาคต
.....คนรุ่นเรา (ทยอยๆ)เข้าใจวิถีทางของตนเอง ไปหยิบจับทำอะไรที่ตัวเองต้องการ พึงพอใจ
เพื่อนๆ ที่เคยเฮไหนเฮนั่น ใช้ lifestyle ร่วมกัน ก็เริ่มจากหายกันไป ตั้งใจเรียนกัน
มากขึ้น(บ้าง)
.....เวลาที่ผ่านไปอย่างช้าๆ แต่รวดเร็วในความรู้สึกของคนเรา เปลี่ยนแปลงทั้งสันธาน และ
สรีระ ทั้งทางร่างกาย และความคิด
ก็นะ.....ความเปลี่ยนแปลง มันเกิดขึ้นตลอดเวลานั่นแหละ
.....ได้เวลาหันกลับมามองตัวเองซะ(อีก)ที
ตอนนี้ฉันเป็นยังไงบ้างนะ อารมณ์ทั้งหลาย ยังแสดงออกเป็นปกติดีรึเปล่า?
ความสันพันธ์ต่อทุกคนที่รู้จัก เป็นยังไงบ้าง เหมือนเดิม หรือเปลี่ยนไปยังไงบ้างล่ะ?
ถึงเวลารึยังที่จะ ต้องทำอะไร หรือเลิกทำอะไรซะทีน่ะ?
..........
ก็นั่นอีกแหละ รู้อะไรใหม่ๆ ก็สนใจหน่อยนะ รู้ด้วยว่าต้องทำอะไรกับมัน ให้ชีวิตยังดีอยู่น่ะ!!!
ที่จริงก็ไม่มีอะไรมากหรอก คนเราก็เหมือนเครื่อง computer น่ะแหละ
หมั่น defrag+scandisc ซะบ้าง จะได้ทำงานลื่นๆหน่อย
...........................
..................
......
จบล่ะ แล้วมาเขียนใหม่
 ปล. เฮ้ย!! ตื่นๆ.......ไปอ่านหนังสือได้แล้ว จะสอบ final แล้วนะ (-"-)
January 24 So Tried For My Heartเคยรู้สึกเหนื่อย กับการที่หัวใจต้องวิ่งตามอะไรสักอย่างไหม ???
อะไรที่ใครๆ เรียกว่า ความรัก
และคราวนี้ ก็รู้ทั้งรู้ว่า ไม่มีวันจะตามทัน แต่หัวใจของเราก็ยังวิ่งต่อไป
...ทำไมน่ะเหรอ ??
ไม่รู้เหมือนกัน อาจเป็นเพราะ...
คิดแบบคนดี--ก็เรามีความสุขที่ได้รัก ไม่เป็นไรหรอกถ้ามันจะเป็นได้แค่นี้
หรือ...
คิดแบบคนธรรมดา--ฉันอาจมีหวังอยู่มั้ง
 แต่ก็ยังไม่รู้หรอก ว่ามันจะออกมาเป็นแบบไหน
หรือทั้งหมด อาจเป็นแค่ "การหลอกตัวเอง"
อ่านะ ก็คงต้องรอต่อไป..................................(อีกนานไหมล่ะ
 )ปล. .................ไม่มี -_-'
November 20 Sportday Analysisเย้ๆ
เสร็จงานไปซะทีสำหรับ Sportday 48 ที่ผ่านไปจากการทำงานอย่างหนักและ"หน่วง" เหนื่อยมาก ทั้งกายและใจ และทำให้ได้อะไรๆจากงานนี้มามากมาย
เช่น...
- เป็นพี่ต้องทำให้ได้มากกว่าน้อง แม้บางทีมันจะสวนทางกับสังขารที่มีเหลือเกินก็ตาม
 - โปกฮาตลอดเวลาไม่ได้ช่วยให้อะไรๆสนุกขึ้น ถ้าทำมากไปมีแต่จะทำให้เครียดลงไปอีก
 - เคยคิดว่าแค่จักรยาน ฉันก็อยู่ได้ แต่พอทำงานล่ะ...ขอมอไซด์ดีกว่าอ่ะ (แต่ขี่ไม่เป็น
)- คนเราความอึดทางใจไม่เท่ากัน อย่าไปคาดหมายว่าใครจะอดทนได้เหมือนเรา แต่จงอดทนเพื่อเค้าให้ได้ ปี 1 ให้เพื่อนแค่ไหน ปี 2 ให้ได้มากกว่านะ(พยายามๆ)
- อย่าไปคาดความหวังไว้ที่ตัวน้อง เพียงแค่ให้ทุกอย่างที่เค้าต้องใช้ สอนวิธีใช้ แล้วให้เค้านำมันไปใช้ในแบบของตัวเอง มันก็จะออกมาดีที่สุดแล้ว
 - ปากมีไว้พูด พูดมาก ดีกว่าไม่พูดเลย
 - ทำอะไรพูดอะไร ต้องคิดก่อน(มากๆ) เพราะว่าบางที เจตนากับการกระทำ ที่สื่อความหมายสวนทางกัน จะทำให้เกิดทุกข์ได้
 และอื่นๆ อีกมากมาย......
อยากจะบอกว่า ดีใจมากที่ปีนี้ ทำให้น้องได้รับความสุข ความภูมิใจ อย่างที่เราได้รับมาเมื่อปีที่แล้วได้
ไม่ว่ามันจะมากหรือน้อยกว่าเราได้รับหรือไม่ก็ตาม แต่อยากให้น้องรู้ว่า พี่ได้พยายามอย่างที่สุด เพื่อน้องๆ ของพี่ทุกคน ดีใจด้วยนะ พวกเราเยี่ยมมาก รางวัลเป็นของน้องๆ ทุกคนนะ
สุดท้ายของ blog นี้ คือ...
- ฉันต้องมาตามเนื้อหาวิชาที่ไม่ได้เรียนอีกนานเท่าไหร่เนี่ยะ กว่าจะทัน -_-'
- หิวๆๆ เลี้ยงๆๆ นะๆๆ (แต่ฉันต้องเป็นคนเลี้ยงนิ -_-")
จบ blog นี้อย่างงงๆ อัพแบบเบลอๆ ภาษา แปลกๆ ไปบ้างนะเออ
 August 19 The Projectอ่านะ หลังจากที่ห่างหายไปนาน (เพราะงานยุ่ง และเรียนยาก -_-'')
ช่วงนี้กิจวัตรประจำวันก็ เรียน ซ้อม(หลีด)น้อง แล้วก็กลับมาอ่านหนังสือ(จิงๆ นะ)
แบบว่าไม่อยากขี้เกียจแล้วอ่ะ เมื่อไหร่จาหายซะทีเนี่ยะ
 อยากเรียนให้ดีขึ้น อยากทำงานให้ดีขึ้น เพราะฉะนั้นจะต้องขยัน ตั้งใจให้มากขึ้น (ถูก!!!)
แต่ไอ่ตัวขี้เกียจมันก็ไม่ไปจากชีวิตเราซ้าทีอ่ะ เฮ้อ
ก็ต้องพยายามต่อไปอ่านะ เอาเป็นว่าสู้ๆละกัน
จะบอกว่าเริ่มเข้าไปสิงสถิตย์ในห้อง Lab Animal Cell Tech. แล้ว
เจอพี่ๆ ตั้งหลายคนเลย ใจดีด้วย ยังไงก็ต้องฝากตัวด้วยนะคับ
ถามว่าเข้ามาทำอ่ะเหรอ ก็จะได้เรียนรู้ก่อนทำ Project ตอนปี 4 (โน่น) อ่านะ
อีกอย่าง จะได้ไม่ต้องอยู่ว่างๆ เดี๋ยวก็ขี้เกียจมากกว่าเดิม หึหึ
สุดท้ายเรื่องน้อง(หลีด) เฮ้อ รู้นะว่าเหนื่อย แต่อย่าท้อละกัน พี่ก็อยู่ตรงนั้นกับน้องแหละ
ไม่ได้ไปไหนหรอก มาสู้ๆ ด้วยกันให้ถึงวัน Sport Day เลยนะ (ทั้งพี่ทั้งน้องอ่าแหละ 555+)
.....และถ้าวันหนึ่งวันไหนที่ใจเจ็บทนทุกข์ ดังพายุที่โหมเข้าใส่
บอกกับตัวเองเอาไว้ ความเจ็บต้องมีวันหาย ไม่ต่างอะไรที่เราต้องเจอทุกฤดู.....
.....อดทนเวลาที่ฝนเพรำ อย่างน้อยก็ทำให้เราได้เห็นถึงความแตกต่าง
เมื่อวันเวลาที่ฝนจาง ฟ้าก็คงสว่างและทำให้เราได้เข้าใจ
ว่ามันคุ้มค่าแค่ไหนที่เฝ้ารอ.....
ปล. ยังรักเหมือนเดิมนะ...
Byeๆ แล้วมาเขียนใหม่นะ  July 09 The Dormย้ายเข้ามาอยู่หอแล้วล่ะ แล้วก็เอาคอมมาสูบเนตด้วย
อิอิ จากนี้ไปคงจะกลับบ้านน้อยลง (อ้าวเฮ้ย!!!)
ม่ายช่าย ก็เรียนหนักอ่า ไหนจะซ้อม(หลีด)น้องอีกนะ
อยู่ Zool นี่มะใช้ขี้ๆนะ ขี้ช้างเลยแหละ (-_-'')
ท่องๆๆๆ จำจะไม่หวาดไม่ไหว แต่ก็สนุกอ่ะ ชอบ เหอๆ
เดี๋ยวนี้ lifestyle ก็เลยเปลี่ยนไป ปั่นจักรยานไปทั่ว (ปวดขาว่ะ)
แต่ก็ดี สบายๆ ใจดี เหอๆ
วันนี้เขียนน้อย เพราะว่าต้องรีบไปแล้ว ไว้จะมาเขียนต่อนะ บายๆ
 June 08 The Seedsเฮ้อ และแล้วน้อง 4805*** เค้าก็มาเป็นน้องเราซะที เพิ่งเปิดสายรหัสไปเมื่อวานนี้เองอ่ะ ได้เจอน้อรหัสละ ตั้งใจไว้ว่าจะ(พยาม) เลี้ยงให้ดี ซี้ๆกันให้ได้ เพื่อสายรหัสที่มั่นคง แข็งแรงอ่านะ อิอิ
และก็มีน้องหลีดมาซ้อมด้วยอ่าดิ เย้ย!!! น้องๆ เยอะแยะไปหมดเลย ส่วนเราก็กลายเป็นคน(เริ่ม)แก่ แล้วอ่ะ ก็จะพยามสอนดีดี ทำตัวดีดี เป็นพี่ที่ดีให้ได้อ่านะ ก็มันไม่เคยนิ งานที่น้อยลง ทำให้คงจะมีเวลาตั้งใจเรียนมากขึ้นอ่านะ เห็นแต่ละวิชาละ เฮ้อ พี่เมเจอร์ ช่วยกรูด้วยยยยยยย จะรอดมั้ยเนี่ยะเรา
สุดท้ายของ part นี้ก็... ปี 2 แล้วนะ โตๆขึ้นอีกได้เล้วนะ ยังไงสู้ต่อไป อย่ายอมแพ้ล่ะ เย้ๆๆๆ บายๆ May 11 The Loverเคยนิยามความรักของตัวเองไว้รึป่าว?? เราว่าเราทำได้แล้วล่ะ หลังจากที่เกิดมาบนโลกนี่ได้ 17-18 ปีแล้วเนี่ยะ ในที่สุด ก็ได้รัก ได้รับรู้ความรู้สึกแบบนั้นจนได้(คิดว่าอ่านะ)
รัก... ของฉัน รัก... คือ "สมาธิ" เหอๆ ท่าจะทำหน้างงกันใหญ่ รักคือความรู้สึกที่เรา อยากใส่ใจ ใส่ความรู้สึก ใส่ความเห็น ใส่ความเป็นเราลงไปให้เค้าได้รับรู้ และ อยากรับรู้ในทุกๆ ความเป็นไปของเค้าคนนั้น อยากรู้ว่าตอนนี้... เค้าอยู่ที่ไหน... เค้าทำอะไรอยู่... เค้าคิดอะไรอยู่... และ เค้าจะคิดถึงเราบ้างไหม เค้ามองเรายังไง คิดว่าเราเป็นไง...
เหล่านี้มันเริ่มจากน้อยๆ จนมากขึ้นๆ บางทีก็จุกอกเหมือนกัน เวลาที่เรารู้สึกว่า ตอนนี้เราช่างห่างไกลจากเค้าเหลือเกิน เฮ้อ ช่างทรมานเหลือเกินนะ ความรู้สึกแบบเนียะ
เหอๆ ไม่มีอะไรหรอก วันนี้แค่อยากระบายน่ะ เรื่องจริงในชีวิตเหล่านี้ ยังไงก็ขอบใจนะ ที่ยังอุตส่าห์ผ่านเข้ามาให้ได้เจอ เลยได้รู้ว่าหัวใจยังไม่ได้ด้านชาอย่าที่คิด
รัก... นะ เมื่อไหร่จะได้พูดซะทีน้า อยากให้รู้จิงๆ รอดูต่อไปละกัน ว่าจะทำไงกะชีวิตต่อไปดี บายๆ
April 22 The Birthจะบอกว่า ดีใจที่ปีนี้ มีเค้กวันเกิดกินแล้วโว้ยยยยยยยย ม่ายช่ายยย.......................... ดีใจที่ปีนี้ วันเกิด เราไม่ได้อยู่คนเดียว(คนเดียวจิงๆ) อย่างทุกปี เพราะมีงานต้องทำ ต้องเรียน ก็เลยได้มาเจอ มาอยู่กันเพื่อนๆ น่าแหละ รักทุกคนมากๆ เลยนะ ขอบใจจริงๆ สำหรับสิ่งดีดี ที่ให้กัน สัญญาว่าจะไม่ลืม เลย จิง จิง
ช่วงนี้งานหลีดท่วมตัว แต่งานชั้นปีท่วมหัว ก็ต้องสู้กันต่อไปอ่านะ ชีวิตมันยาก อย่างนี้น่ะแหละ ขอให้เป็นตัวเองที่ดี ก็ดีที่สุด สำหรับทุกอย่างแล้วล่ะ
ว่างเมื่อไหร่ จะมาเขียนอีกละกัน บายๆ จ๊ะ April 16 The First++ มีความรู้สึกว่า...เราทำงานหนักไปรึปล่าว หรือว่าเราใส่ใจมากเกินไป... ไม่เอาน่า ไม่มีคำว่า "มากเกินไป" สำหรับสิ่งที่ตั้งใจทำหรอก จิงป่ะ
++ หยุดสงกรานต์เนี่ยะ ไปเล่นคูเมืองมาแค่วันเดียวเอง พอละๆ เดี๋ยวจะดำ(ไปมากกว่านี้) ปีนี้ดูๆแล้วเหมือนจะดีขึ้นเนอะ ไม่ค่อยมีเล่นแป้งกันเท่าไหร่เลย(หรือว่าเราไม่เห็นหว่า??)
++ ช่วงนี้ทำงานหนักเลย เพราะจับงานหลายอย่าง(ที่จริงไม่ได้จับเองซะทีเดียวนะ มันติดตัวมาอยู่แล้วด้วย) เฮ้อ เหนื่อยเหมือนกัน หวังไว้ว่ามันคงจะอกมาดีอย่างที่อยากเห็น ก็ต้องช่วยๆ กันแหละ และก็เชื่อว่าเราจะทำได้ด้วย
++ เอาไว้มาเขียนต่อวันหลัง เริ่มใช้ใหม่ๆ เลยยังไม่กล้าระบายความรู้สึกอะไรลงไปมากเท่าไหร่ เอาไว้มันล้นๆ เก็บไม่ไหวล่ะก็ จะมาเขียนอีกนะ บาย
"ยิ่งใส่ใจกัยรายละเอียดมากเท่าไหร่ ความผิดพลาดก็จะน้อยลงไปเท่านั้น" |
เหอๆ สอบด้วยเนี่ยะ ทำใจเหอะเรา 
|
|
