| Zoology Science...님의 프로필AstroBoss사진블로그리스트 |  도구  도움말 |
AstroBoss4월 13일 Metamorphosis เฮ้อ......ที่ไม่ได้เข้ามาตั้งนานเนี่ยะ ก็เพราะว่าขาดแรงบันดาลใจในการระบายน่ะ
ประมาณว่า ไม่รู้จะเขียนอะไรดี ยังไม่ตกผลึกเลยซักอย่าง
แต่ตอนนี้..........
บางเรื่องก็ยังเหมือนเดิมนะ รอเวลาที่มันจะเปิดออกมาเอง เราก็ยังทำอะไรกับมันไม่ได้เหมือนเดิม
คงต้องเป็นเรื่องของโชคชะตา ซึ่งก็หวังว่า...จะกรุณาเราบ้าง...ไม่มากก็น้อย
แต่ก็มีบางอย่าง...ที่บางที เราก็เริ่มเข้าใจแล้วล่ะ ว่าเราควรจะทำอย่างไรกับมัน
...แต่ละสิ่ง แต่ละอย่าง มันมีลักษณะของมัน มีธรรมชาติของมัน
การผืนธรรมชาติ...มันต้องใช้แรง เราก็เลยรู้สึกว่ามันเหนื่อยกาย และไม่สบายใจ
แต่ถ้าหากเราปล่อยให้มันไหลไปในวิถีของมัน ให้มันไปตามธรรมชาติ
บางที อาจจะสบายและได้ผลมากกว่าก็ได้ จริงป่ะ
 ... อนาคต เหมือนกับทางที่มีแสงจ้าสาดส่องเข้ามา สว่างจ้าแทบมองไม่เห็น แต่เราก็ต้องฝ่าไปให้ได้ เพราะยังไงเราก็หยุดอยู่กับที่ การเดินตามกฎของเวลา มันเป็นมติของจักรวาลอยู่แล้ว ไปฝืนก็คงยาก(เกินไป)
เอาเป็นว่า...ทำให้เต็มที่ แล้วมันก็คงดีเองแหละ เนอะ..............
เอาล่ะ!! ใกล้ถึงเวลาแล้ว เวลาของการพัฒนาการ ซึ่งจะต้องเกิดขึ้น...เสียที
3월 1일 Panic Beginning(again)ผ่านพ้นการสอบ..... ช่วงเวลาที่ปีนี้เรารู้สึกว่า.....มันช่างยาวนาน จริงๆ
รู้สึกว่าอ่านหนังสือนาน สอบก็นาน
และ...ความรู้สึกแบบนั้น........
เหมือนอย่างกับว่า.........เมื่อไหร่มันจะผ่านไปซักที
และถึงแม้ว่าตอนนี้ จะสอบเสร็จแล้ว แต่ทำไมเรายังรู้สึกว่า มันยังไม่หมดไปอีกซักทีนะ
--มันเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นล่ะสิ--
ใจน่ะ....เฮ้อ อะไรกันอีกล่ะเนี่ยะเรา เป็นอะไรไปอีกแล้ว
มันก็แค่.............................................................>>>
ทำไมถึงทรมานอย่างนี้นะ
ก็รู้นะ ว่าทำไงถึงจะหายน่ะ
แต่ไม่กล้าหรอก รู้สึกว่ามันเสี่ยงจริงๆ.................เสี่ยง เกินกว่าที่จะรับไหว
ทำไมต้องกลัวขนาดนั้นน่ะเหรอ
ก็เพราะถ้า "ไม่" ล่ะก็........
เราก็ไม่รู้เหมือนกัน................ว่าจะทำไงต่อไป เฮ้อ........
ยิ่งตอนนี้ ช่วงเวลานี้ ก็แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย(ในความคิดของคนๆเดียวเนี่ยะแหละ)
เอาล่ะ....จะให้ทนอีกนานแค่ไหนนะเรา
ก็เอาสิ!!! มาเลย เรามันจนมุมแล้วหนิ ไม่ช้าไม่นานก็คงต้องถึงเวลานั้น
เพราะไม่รู้ว่าจะทนได้อีกนานแค่ไหนหรอกนะ........
ก็แค่นั้น...แหละช่วงนี้
-จบ เท่านี้-
2월 15일 Middle of Finale....จากจุดเริ่มต้น...สู่การเดินทางที่(อาจจะ)ยาวนาน
เฮ่อ......................
ในที่สุดกะจะสิ้นสุดปีการศึกษา 2/2548 ....ครึ่งทาง(อย่างเป็นทางการ) ของชีวิต
ปริญญาบัณฑิต มช. แล้ว......
น่าใจหายเหมือนกันนะ รู้สึกเหมือนกับว่าเพิ่งรายงานตัวไปเมื่อไม่นานนี่เอง ไม่ทันไรก็จะเดี๋ยว
ก็จะ ปี3 ซะแล้ว (-__-')
เห็นคนรุ่นต่างๆ มีสถานะที่เปลี่ยนแปลงไป
.....คนรุ่นก่อน (ทยอยๆ)จบการศึกษากันไป ทิ้งไว้เพียงเรื่องเล่าและความทรงจำของชีวิตใน
มหาวิทยาลัย
.....คนรุ่นน้อง (ทยอยๆ)เติบโตขึ้น ประสบการณ์สอนให้พวกเขารู้จักสังคมใหม่ที่กว้างขึ้นแห่งนี้
เข้าใจชีวิตที่อยู่ในมือตัวเองมากขึ้น และรู้ว่าจะต้องทำอะไรต่อไปในอนาคต
.....คนรุ่นเรา (ทยอยๆ)เข้าใจวิถีทางของตนเอง ไปหยิบจับทำอะไรที่ตัวเองต้องการ พึงพอใจ
เพื่อนๆ ที่เคยเฮไหนเฮนั่น ใช้ lifestyle ร่วมกัน ก็เริ่มจากหายกันไป ตั้งใจเรียนกัน
มากขึ้น(บ้าง)
.....เวลาที่ผ่านไปอย่างช้าๆ แต่รวดเร็วในความรู้สึกของคนเรา เปลี่ยนแปลงทั้งสันธาน และ
สรีระ ทั้งทางร่างกาย และความคิด
ก็นะ.....ความเปลี่ยนแปลง มันเกิดขึ้นตลอดเวลานั่นแหละ
.....ได้เวลาหันกลับมามองตัวเองซะ(อีก)ที
ตอนนี้ฉันเป็นยังไงบ้างนะ อารมณ์ทั้งหลาย ยังแสดงออกเป็นปกติดีรึเปล่า?
ความสันพันธ์ต่อทุกคนที่รู้จัก เป็นยังไงบ้าง เหมือนเดิม หรือเปลี่ยนไปยังไงบ้างล่ะ?
ถึงเวลารึยังที่จะ ต้องทำอะไร หรือเลิกทำอะไรซะทีน่ะ?
..........
ก็นั่นอีกแหละ รู้อะไรใหม่ๆ ก็สนใจหน่อยนะ รู้ด้วยว่าต้องทำอะไรกับมัน ให้ชีวิตยังดีอยู่น่ะ!!!
ที่จริงก็ไม่มีอะไรมากหรอก คนเราก็เหมือนเครื่อง computer น่ะแหละ
หมั่น defrag+scandisc ซะบ้าง จะได้ทำงานลื่นๆหน่อย
...........................
..................
......
จบล่ะ แล้วมาเขียนใหม่
 ปล. เฮ้ย!! ตื่นๆ.......ไปอ่านหนังสือได้แล้ว จะสอบ final แล้วนะ (-"-)
1월 24일 So Tried For My Heartเคยรู้สึกเหนื่อย กับการที่หัวใจต้องวิ่งตามอะไรสักอย่างไหม ???
อะไรที่ใครๆ เรียกว่า ความรัก
และคราวนี้ ก็รู้ทั้งรู้ว่า ไม่มีวันจะตามทัน แต่หัวใจของเราก็ยังวิ่งต่อไป
...ทำไมน่ะเหรอ ??
ไม่รู้เหมือนกัน อาจเป็นเพราะ...
คิดแบบคนดี--ก็เรามีความสุขที่ได้รัก ไม่เป็นไรหรอกถ้ามันจะเป็นได้แค่นี้
หรือ...
คิดแบบคนธรรมดา--ฉันอาจมีหวังอยู่มั้ง
 แต่ก็ยังไม่รู้หรอก ว่ามันจะออกมาเป็นแบบไหน
หรือทั้งหมด อาจเป็นแค่ "การหลอกตัวเอง"
อ่านะ ก็คงต้องรอต่อไป..................................(อีกนานไหมล่ะ
 )ปล. .................ไม่มี -_-'
11월 20일 Sportday Analysisเย้ๆ
เสร็จงานไปซะทีสำหรับ Sportday 48 ที่ผ่านไปจากการทำงานอย่างหนักและ"หน่วง" เหนื่อยมาก ทั้งกายและใจ และทำให้ได้อะไรๆจากงานนี้มามากมาย
เช่น...
- เป็นพี่ต้องทำให้ได้มากกว่าน้อง แม้บางทีมันจะสวนทางกับสังขารที่มีเหลือเกินก็ตาม
 - โปกฮาตลอดเวลาไม่ได้ช่วยให้อะไรๆสนุกขึ้น ถ้าทำมากไปมีแต่จะทำให้เครียดลงไปอีก
 - เคยคิดว่าแค่จักรยาน ฉันก็อยู่ได้ แต่พอทำงานล่ะ...ขอมอไซด์ดีกว่าอ่ะ (แต่ขี่ไม่เป็น
)- คนเราความอึดทางใจไม่เท่ากัน อย่าไปคาดหมายว่าใครจะอดทนได้เหมือนเรา แต่จงอดทนเพื่อเค้าให้ได้ ปี 1 ให้เพื่อนแค่ไหน ปี 2 ให้ได้มากกว่านะ(พยายามๆ)
- อย่าไปคาดความหวังไว้ที่ตัวน้อง เพียงแค่ให้ทุกอย่างที่เค้าต้องใช้ สอนวิธีใช้ แล้วให้เค้านำมันไปใช้ในแบบของตัวเอง มันก็จะออกมาดีที่สุดแล้ว
 - ปากมีไว้พูด พูดมาก ดีกว่าไม่พูดเลย
 - ทำอะไรพูดอะไร ต้องคิดก่อน(มากๆ) เพราะว่าบางที เจตนากับการกระทำ ที่สื่อความหมายสวนทางกัน จะทำให้เกิดทุกข์ได้
 และอื่นๆ อีกมากมาย......
อยากจะบอกว่า ดีใจมากที่ปีนี้ ทำให้น้องได้รับความสุข ความภูมิใจ อย่างที่เราได้รับมาเมื่อปีที่แล้วได้
ไม่ว่ามันจะมากหรือน้อยกว่าเราได้รับหรือไม่ก็ตาม แต่อยากให้น้องรู้ว่า พี่ได้พยายามอย่างที่สุด เพื่อน้องๆ ของพี่ทุกคน ดีใจด้วยนะ พวกเราเยี่ยมมาก รางวัลเป็นของน้องๆ ทุกคนนะ
สุดท้ายของ blog นี้ คือ...
- ฉันต้องมาตามเนื้อหาวิชาที่ไม่ได้เรียนอีกนานเท่าไหร่เนี่ยะ กว่าจะทัน -_-'
- หิวๆๆ เลี้ยงๆๆ นะๆๆ (แต่ฉันต้องเป็นคนเลี้ยงนิ -_-")
จบ blog นี้อย่างงงๆ อัพแบบเบลอๆ ภาษา แปลกๆ ไปบ้างนะเออ
 |
|
|||
|
|
